Shrek Forever After
Vershrekkelijk?
Keiharde oorlogsgames, films over huurmoordenaars, over brutale op hol geslagen robots en familiedrama’s. Waar is de tijd van de sprookjes gebleven, vraag ik me dan af. Verhaaltjes om eens lekker bij weg te dromen, en toch telkens met één of andere moraliteit erin verweven. Fantasierijkheid ten top met roodkapje en de 7 dwergen, Repelsteeltje die met het eerstgeboren kind van Assepoester en de prins gaat lopen en de keizer zonder kleren die wordt opgelicht door de heks van Hans en Grietje. Hmm, mijn sprookjeskennis heeft er na al die jaren duidelijk onder geleden, maar dat was voor ik Shrek Forever After: de videogame in handen kreeg.
Ieders favoriete groen monster vinden we aan het begin van Shrek Forever After verbazingwekkend genoeg depressief terug. Hij beseft niet hoe gelukkig hij is en heeft genoeg van z’n leven als beroemdheid en familieman (lees: familie-ogre). Eigenlijk wil hij niets liever dan terug te keren naar z’n roots, naar z’n oud leventje als asociale en vuile ogre. Repelsteeltje lijkt de redder in nood, want hij biedt Shrek zomaar eventjes een dag als z’n oude zelf aan, in ruil voor een dag van Shrek z’n kindertijd. De ogre accepteert het aanbod zonder erbij na te denken, maar uiteraard was het allemaal te mooi om waar te zijn.
Het sprookje neemt een abrupte wending wanneer de dag die Shrek verkocht heeft zijn geboortedag blijkt te zijn. Als Shrek niet snel het contract met Repelsteeltje weet te doorbreken, zal hij effectief nooit geboren worden en ophouden te bestaan. Maar ondertussen is hij in een alternatieve wereld belandt waar ogres worden opgejaagd en Repelsteeltje koning is omdat hij Fiona heeft bevrijd uit het kasteel (in plaats van Shrek, zie de eerste film) in ruil voor de troon. Om zichzelf te redden zal hij de hulp van z’n trouwe vrienden terug moeten inroepen, maar dat blijkt makkelijker gezegd dan gedaan aangezien in de nieuwe wereld Fiona, ezel en de gelaarsde kat Shrek nog nooit ontmoet hebben…
![](https://assetsio.gnwcdn.com/screen1_large.jpg_OQHbIFj.jpg?width=690&quality=75&format=jpg&auto=webp)
Shrek: Forever After is een puzzelgame die je in co-op kunt spelen, en heeft daarom nogal wat weg van games zoals Trine en de LEGO-reeks. Je kunt spelen met vier personages: Shrek, Fiona, de gelaarsde kat en ezel. Als je alleen speelt kan je wanneer je maar wil van personage veranderen, en als er vrienden bij komen zitten kan je meteen met twee, drie of vier aan de slag. Elk personage heeft een specifieke taak. Ezel kan onder meer deuren opentrappen en een vlot afduwen tegen de muur, Fiona is nogal een pyromaantje en kan allerlei zaken in brand steken, Shrek kan zware objecten verplaatsen en de gelaarsde kat beschikt over klim-skills. Op die manier word je tijdens puzzels voortdurend verplicht om met alle personages te spelen, iets dat zeker en vast de variatie ten goede komt. Het niet implementeren van een online co-op modus lijkt me echter wel een gemiste kans, net als het feit dat de personages niet kunnen springen, want dat zou voor heel wat extra puzzelmogelijkheden kunnen hebben gezorgd.
Je krijgt 7 lineaire levels voorgeschoteld, stuk voor stuk met een eigen locatie herkenbaar uit de film. De structuur van elk level is min of meer hetzelfde, maar werd wel telkens in een ander jasje gestopt. Je moet steeds een reeks kleinere gebieden doorlopen waarin je per level gelijkaardige puzzels moet oplossen, om uiteindelijk een groter doel te bereiken. Als ervaren gamer is het mogelijk dat je je na een tijdje begint te ergeren aan de op het eerste zicht verborgen repetitieve opbouw, maar ik kan me perfect voorstellen dat jongere gamers zo opgaan in de ervaring en bezig zijn met hun favoriete personages te bewonderen dat ze daar niet eens erg in hebben.
Laat ik van de gelegenheid gebruik maken om te laten weten dat de game effectief bedoeld is voor de iets jongere Shrekfans onder ons. Niet alleen het niveau - er zijn geen moeilijkheidsgraden, bijna alle puzzels zijn gemakkelijk, de trophies / achievements zijn best eenvoudig te behalen en telkens als er een nieuw gameplayelement wordt geïntroduceerd kan je een tutorial lezen – maar ook de in het Nederlands gedubde stemmen maken dat wel duidelijk. Bovendien zijn er een heleboel hulpmiddeltjes om het spel succesvol te beëindigen. Als je niet weet waar naartoe te gaan volg je gewoon de pijl die heel de tijd bovenaan het scherm terug te vinden is, en als je vast komt te zitten tijdens een relatief moeilijkere puzzel vraag je een hint aan de drie muizen in ruil voor wat muntjes die je kunt verzamelen tijdens het spel. Op die manier wordt heel wat frustratie vermeden.
![](https://assetsio.gnwcdn.com/screen4_large.jpg.jpg?width=690&quality=75&format=jpg&auto=webp)
De puzzels zelf zitten meestal wel leuk in elkaar en worden moeilijker naar het einde toe. Het komt er vaak op neer voorbij bepaalde obstakels te geraken door bijvoorbeeld met een katapult op een vat met explosieven te schieten, door verschillende kleurstralen te mengen en te richten naar een bepaald punt of door kisten te verplaatsen en bewoners die de weg versperren af te schrikken. Net als alles een beetje tegen begint te steken moet je enkele levels doorploeteren die zich op het water afspelen, wat voor welkome afwisseling zorgt. Heel af en toe zijn er zelfs kleine sidequests bij wijze van tussendoortje. Op een gegeven moment word je bijvoorbeeld gevraagd om een aantal draakjes te verzamelen om iemand uit de nood te helpen.
Een belangrijk aspect van de puzzels is de magische spiegel. Hierdoor kan je tussen de echte wereld en de wereld van Repelsteeltje reizen om op die manier voorbij grote obstakels in één van de twee werelden te geraken. Heel leuk gevonden, aangezien het je er bovendien aan herinnert dat je je in een alternatief (en duisterder) heden bevindt.